Mahallem..

Evimin hemen bir ön cephesindeki sokağa gitmeyeli meğerse 10 yılı geçmiş, bu akşam biraz dolaşayım dediğim de içimde bir sızı oluştu doğrusu.
bir sokağa bile bu denli özlem duyacağımı hiç sanmıyordum, meğer bir 10 yıl öncesini dahi çok özlemişim..
Yazık olmuş meğerse kaçırdığım bunca yıla. şaşkınlığım. yeni binaların varlığı bir kaç park ve kocaman iş yerlerinin açılmış olmasının yanısıra mahallemin bunca güzel olmasıydı.
meğer ben ne çok seviyormuşum mahallemi, bakkalımı,manavımı ,eczacılarımı ve minik pastanemi ekmek fırınımı, hatta simitçiyi,küçük banka şubesini,bir zamanlar kızım için hergün uğradığım kırtasiyecimizi ve minik tuhafiye dükkanını, çiçekcimizi,demek henüz bütün uğraşlara rağmen hala ayakta duran kirlenmemişliği o güzelim küçük mahalle oluşunu ,esnafların duruşunu.büyümüş olan bunca ağaçların farkına vardım bu akşam.hatta her sabah ibrahim tatlıses taklidi yaparak halay çeken engelli gencimizi hatırladım.Camdan bir seslensem bir sürü insanın yardıma koşacagından emin olduğum, kaçırdığım bunca yıl ama bozulmamış mahallem çok şükür..herkesin birbirine sevgiyle baktığı saygılı davrandığı, kimsenin ayrımcı olmadığı bir yerdeyim, burda yaşlanacağım kesin. sevdiğim insanların arasında.bana sunulan bu hediyenin keyfine vararak..

,