24 Ekim 2012 Çarşamba

ARİFE GÜNÜ...!

Bugün malum, arefe günü ve ben mezarlık ziyaretimi (Annemi ziyarete gittim.)
giderken mezarlık girişindeki çiçekciye uğrayıp bir kaç fide alıp dikmek istedim, her seferinde diktiğim çiçekler sökülerek alındığı için ( nedenini hala çözmüş değilim) nasılsa alınmıştır diye düşünerek.
çiçekciye girdim ama öylesine kalabalıkki millet birbirine girmiş vaziyette satıcılar kime bakacağını şaşırmış durumda sizinle ilgilenecek pek kimse yok.
ben çiçek bakarken o arada bir kadın ,kırmızı trençkotuyla oldukça havalı görünüyordu, bir yandan nerde benim oğlum hemen gelsin bakayım diye sesleniyordu(oğlum dediği kişilerden çok genç yani henüz 30 bile değil yani), satıcılar tek tek geliyor ama nedense kadını kimse tanımıyordu,ama kadın her birisine de aynı kelimeyi "sen yenisin ondan sen beni neden tanımıyorusun, senin sakalın kesilmiş seni ondan tanımadım ondan "derken de, (tanınmayanın kendisi olmadığı ayrımına varamıyordu). herkes birbirine sormaya başladı bu kadını tanıyan varmı diye, o herkesi tanıyor ama onu tanıyan kimse yok. ama işin ilginç tarafı işlerini bir güzel yaptırıyorki! sormayın ,herkes bir hata yaparız korkusuyla seferber durumda..
o kargaşada çiçeklerimi alıp kasaya gelme şansını yakaladım derken, bir ses yalvarırcasına " Allah aşkına bu kadını tanıyan varsa gelsin diye içeriye kasaya seslendi, canhıraş yardımmına kasadaki genç baktı başını salladı ve abla ya! yardım et kurban olayım, kim bu kadın? diye bana baktı, yanıltmamak için bir daha baktım başımı salladım olumsuz, vallahi tanımıyorum, genç cocuk dışarıya seslendi, kimmiş yahu söylesede kurtulsak, söylemiyor da mübarek ...!
halkla ilişkiler müdürümüdür nedir anacım ya! derken ,kadın kasa dibinde bitti ve eveeet sen yenisin ondan tanımadın beni dedi.. ben orda koptum içimden nasıl kahkaha atıyorum anlatamam dışarıya vurucam ama mezarlık kardeşim kahkaha atılmaz ki!
sonunda parayı verip çıkabildim ama aldığım çiçekleri unutmuşum geri dönüp aldım ama bu kez de mezarlığa ulaşamadım çünkü büyük başlardan birisi ama kim bilmiyorum siyah giyinmiş, siyah gözlüklü bir sürü adam, siyah mercedeslerden kapıları açılarak iniyor, sonra şöyle yan dönerek duruyor ceketleri tutuluyor ve nerdeyse giydiriliyordu. "içimden nasıl birşey acaba, arabadan inip ceketini birinin giydirmesi diye düşündüm", bir sürü güvenlik bizleri ters yollara sevk etti yarım saat bir yerde bekleme yaparak yeniden denedim ve ters yollardan ulaşmayı başardım ama bu ara iki saat harcamışım saate baktım.. çiçeklerimi alıp diktim o arada bir araç çarpma sesiyle irkildim, benim arabaya birisi iyi bir vuruş yapmıştı hemen bakmaya gittim genç birisi vurmuş ama kaçmamıştı kızacak bir şeyde yoktu, sende birşey varmı dedim, yoktu allahtan, çocuk benden farklı bir çıkış bekliyordu  ama yanıldı.kimseye birşey olmamıştı nasılsa.. iyi bayramlarınız olsun dedim ve mezarlıktan çıkarak evime gelmeyi başarabildim... her nasıl olacaksa ,iyi bayramlarınız olsun...!

6 Ekim 2012 Cumartesi

Keşke! dünde kalabilseydik canım efendim...!

Bu gece ilk kez yatılı misafir kaldığım kız kardeşim kabul ettiğim bir dostumun evindeyim. sabaha karşı, Zeki Müren'in evinde, hasta yatağında yattığı odasını görüyorum, bir şarkı geliyor uzaktan, kendi yorumu ve kendi parçası.
ayağa kalkıyor yanıma gelerek beni dansa kaldırıyor, zayıflamış buluyorum kendisini hemde çok zayıflamış.dans ederken başını göğsüme yaslıyor,bir elimle teselli edercesine başını ve saçlarını okşuyorum  ve gözünden iki damla yaş süzülürken ağzından aynen şu sözler dökülüyor " Keşke! dünde kalabilseydik canım efendim".
Ardından dansı bırakarak yatağının ayak ucuna yere diz çökerek dua edercesine ellerini kaldırarak, mırıldandığı parça "Meğer içimde yanan bir volkan'mış sevgilim",..
Kızkardeşimin platese geç kalıyoruz sözü ile gözlerimi açıyorum, o kadar çok etkiilenmişim ki! bu sözü unutmamak için hemen telefonuma yazmaya çalışıyorum ama nafile yazıyorum siliniyor yazıyorum kaydedemiyorum.. Allah'ım unutmamam gerek, bu söz benim çok önemli diyorum.
bir yandan hazırlanmaya çalışırken bir yandan bunları anlatmaya çalışıyorum, " sakın unutma diyorum" arkadaşıma, aynen, bu kelimelerle, bana bunları söyledi, ve ezberlemek için içimden tekrar ediyorum.
bir buçuk saat gibi bir zaman dilimi sonrasında bir kaç kişiye anlattğımda herkesin de benim kadar etkilendiğini görüyorum.
Kaç saat oldu bu rüyayı gördüğüm ama hala ilginç olacak şekilde etkisindeyim ce düşünüyorum ne söylemek istemiş olabilir. bunca sevdiğim bir sanatcı, kişiliği, yorumu,beste ve güfteleri yanı sıra o muazzam Türkçesiyle beni etkileyen o insanın bana söylediği o sözler ,Ölümünden duyduğum o ilk günkü üzüntü gibi etkilenerek helva yapıp dağıttıığımı biliyor ve bana mesajmı veriyor acaba?