adı konmamış çocuklara!

Aşk ölmüştü bir kez!
Demir kapı kapandı, gardiyan "tamam" dedi.
Adam,camdan dokundu kadının ellerine,
Bir öpücük kondurdu sesizce.
Önce kül rengi kapladı hücresini...
Başını tavana çevirdi..
o da belki benim gibi
Adı konmamış çocukları düşündü.
Elleri ayakları kopuk,gözleri kör!
Düşündü,düşündü,düşündü...
Emine Çakır

Mahallenin eksik yanı tamamlandı.

Mahallemizin Adil'i vardı, arada para ister arada bana şunu alırmısın der,elinde bir telefon kontörlüsünden ondan bundan kontör ister sürekli birilerini arar İbrahim Tatlıses hayranı ve ondan çok daha güzel türkü söyleyen ve onun gibi oynayan,kısaca mutlu. Birşeyi dert etmiyor,aldırdığı meyveleri dahi çiçekcilerle paylaşan bir garip Adil'imiz. Bir kaç yıldır yoktu,sorduk ,babası köyüne götürmüş.bu...radaki bazı kendini bilmezLer meğerse dövmüşler.büyük ihtimalle yabancılardır diye düşündük. Biraz önce bir türkü duydum hemen balkona zıpladım,Adil gelmiş mahalleye,benim gibi bir sürü insan camda yada balkonda Adil selamlıyor herkesi, başbakan gibi sanki herkes el sallıyor.indim aşağıya sarıldık ağlaştık, başı omZumda öylece kaldı,göüzünün yaşını sildim o benimkini,sırada bir sürü insan bekliyor dedim Adil'e sevindik birlikte. Meğer mahallemiz sensiz eksikmiş ,biz de öyle, hoşgeldin Adil hoşgeldin:))