Aşk ölmüştü bir kez!
Demir kapı kapandı,
gardiyan " tamam" dedi,
adam camdan dokundu kadının ellerine..
Bir öpücük kondurdu sesszice,
Önce kül rengi kapladı hücresini,
Başını tavana çevirdi
o da belki benim gibi
Adı konmamış çocukları düşündü,
Elleri, ayakları kopuk,
Gözleri kör.
Düşündü, düşündü, düşündü..
Emine Çakır 2012

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder