Benim annem, şimdi bulunduğum yaştan daha genç iken vefat etti, bir sürü çile çekti,ama beş evlat yetiştiren güçlü, tuttuğunu koparan, her işin altından başarı ile çıkmayı başaran, tipik bir hayırsız eşe rağmen çocuklarının başından ayrılmayan ve onlara tüm sevgisini gösteren biriydi. Ve o hayırsız adamı özleyerek gözleri açık gitti. ben o yüzden babalar günü kutlamasını sevmem.
Ben de şimdi dünyanın en güzel hediyesi olan bir evlata sahibim ve onu çok ama çok seviyorum.
Şİmdi bir hayli eskiye yani kızımın ilk okula gittiği günlere dönerek, bir iki anı anlatmak istiyorum.
ben iyi yapılmış fırın makarnayı çok severim bunu da kızım bilir, okul da yediği bir öğlen yemeğinde sunulan fırın makarna dilimini cebine koyarak bana getirmeye kalkmış ama serviste eve gelişi uzadığı için karnı acıkmış cebinde tuttuğu makarnaının yarısını yediği için vijdanı sızlamış, servisten iner inmez ağlayarak " çok acıktığım için sana getireceğim makarnayı yedim" demişti, bu aldığım en güzel hediyelerden birisiydi, diğeri ise, yine bir anneler gününe yakın zamanlarda okulda açılan kermesden alışveriş yapmış ama parası ancak ,Tamek marka teneke kutuda domates salçasına yetmişti, hatta bunu paket yaptırıp kurdele dahi taktırmıştı, eve getirip bana hediyesini verdi ,paketi açıp domates salçasını gördüğümde nasıl şaşırıp mutlu olmuştum anlatamam. Hatta bir süre onu açarak kullanamadım, öylesine güzeldiki! bana dünyanın tüm mücevherlerini verseler kızımdan aldığım bir öpücük ve o domates salçası kadar beni mutlu edemezdi..Çocuklarınızdan alacağınız öpücükler eksik olmasın..!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder