Bugün, sırf seni çok özlediğimden, kokunu duymak için kurabiye yapmaya kalktım ama yaktım.
Buna da yapamadım, senin gibi olmaya ,güçlü ,sağlam ve ayakta her işin üstesinden kalkan birisi olmaya çalışırken olmuyor işte!
hep tökezlemekten usandım, bir kurabiye dahi yapamaz mı? insan, yapamıyorum işte! yağmuru belki de bu yüzden seviyorum ben, ıslanmayı sırılsıklam olmayı çok seviyorum,rüzgarda yürümeyi o serin insanı ürperten halini ,inceden içine işleyişini, beni yıkamıyor biliyormusun? işte o zaman ancak senin gibi ayakta durabiliyorum.
yorgunum, canım sıkkın ,bıkkınım. bilsen! ben kurabiye dahi yapamadım bugün, ama kokusunu hissettim, eve o güzelim kokun yayıldı, bense sesimi dahi çıkarmadım uzun sürsün diye kokun,bu yüzden yandı kurabiyeler.Ben yine de o uzunca bir süre o kokuyu içime çekmeyi başardım.
Sahi! sen ne düşünerek yapardın o kurabiyeleri anne? E.Ç